Home ข้อคิด (เขียนได้ดีมาก)หากคุณเป็นคนซื่อสัตย์ กาลเวลาจะคอยเลือกสิ่งดีๆ ให้แก่คุณ

(เขียนได้ดีมาก)หากคุณเป็นคนซื่อสัตย์ กาลเวลาจะคอยเลือกสิ่งดีๆ ให้แก่คุณ

ซื่อสัตย์ถูกชายนามว่า ฉลาดปล่อยไว้ที่เกาะร้างกลางทะเล

ซื่อสัตย์พย าย ามคิดหาวิธี ที่จะกลับขึ้นฝั่ง สิ่งที่ซื่อสัตย์หวัง

ก็คือจะมีเรือซักลำผ่านมาทางนี้บ้าง ไม่นานนักซื่อสัตย์

ก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล ซื่อสัตย์รีบมองไปยังต้นเสียงนั้น

มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้ บนเรือลำนั้น มีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่

บนธงนั้นเขียนคำว่า “ความสุข” ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเอง

ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียก เรือของความสุข “ความสุขความสุขผมคือ ซื่อสัตย์

คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหม”

เมื่อความสุขได้ยินก็พูดกับซื่อสัตย์ว่า“ไม่ได้หรอก หากผมพาคุณขึ้นมาด้วย

ความสุขที่มีจะหมดไป คุณดูสิผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ ที่พูดความจริง

แล้วกลับไม่มีความสุข ขอโทษนะซื่อสัตย์ แต่ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้”

พอพูดเสร็จความสุขก็จากไป ผ่านไปสักครู่หนึ่ง “ตำแหน่ง”ก็ผ่านมา

ซื่อสัตย์ตะโกนเรียกตำแหน่ง “ตำแหน่งตำแหน่ง ผมคือซื่อสัตย์

ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม” พอตำแหน่งได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือออกไปทันที

จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่า “ไม่ได้ไม่ได้ คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้

คุณรู้ไหม ตำแหน่งที่ผมได้มานั้น มันย ากเย็นสักเพียงใด หากผมพาซื่อสัตย์อย่างคุณมาอยู่ด้วย

ผมคงจะสูญเสียตำแหน่งไปแน่ๆ ยังไงผมก็ไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ”

ซื่อสัตย์น้ำตาคลอเบ้า มองตำแหน่งที่รีบออกเรือจากไป อย่างสิ้นหวัง

รู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่ง หรือในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครต้องการซื่อสัตย์แล้ว

อยู่ๆท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้นมา เรือลำหนึ่ง

บรรทุก“แข่งขัน”เป็นจำนวนมาก ผ่านมา ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียก

“แข่งขันแข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม” แข่งขันถามกลับมา

“คุณเป็นใคร คุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา”

ซื่อสัตย์ไม่อย ากพูดอะไรมาก เพราะเกรงว่าจะพลาดโอกาสอีก

แต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ ยังไงก็พูดความจริงเสมอ “ผมคือซื่อสัตย์”

“ห๊าคุณคือซื่อสัตย์ หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วย เราจะแข่งขันกับใครที่ไหนได้”

พูดเสร็จแข่งขัน ก็หันหัวเรือจากไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้นหวัง อยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตตาดังขึ้นว่า

“ลูกเอ๋ยขึ้นเรือเถิด”เมื่อซื่อสัตย์เงยหน้ามอง ก็เห็นผู้เฒ่าคนหนึ่ง

ยืนอยู่บนเรือ “ฉันคือกาลเวลา”กาลเวลาแนะนำตัว

“ทำไมต้องมาช่วยผมครับ” ซื่อสัตย์ถามออกไปด้วยความสงสัย

“มีแต่กาลเวลาเท่านั้น ที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใด”

กาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม กาลเวลาได้เล่าให้ซื่อสัตย์ฟังว่า

พบความสุข ตำแหน่ง แข่งขัน ที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเล

“ตัวข้าในอดีต เคยเป็นทั้งความสุขตำแหน่ง และแข่งขันมาหมดแล้ว”

สิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ก่อนมาเป็นกาลเวลาก็คือ…

ความสุขจะหายไป ถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ ตำแหน่งที่ได้มา

ก็เป็นตำแหน่งจอมปลอม การแข่งขันจะชนะได้ไม่นาน

สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า จงเป็นคนซื่อสัตย์ เพราะเวลาเท่านั้นที่จะคัดสิ่

งดีๆให้กับคุณ

Load More Related Articles
Load More By admin01 admin01
Load More In ข้อคิด

Check Also

12 สัญญาณ เริ่มเตือนแล้วว่า ควรเริ่มหัดเก็บเงินได้แล้ว

1.และใครทำงานแบงค์ รีบมองหางานใหม่ก่อนที่จะถูกปลด เพราะระบบใหม่ของธนาคาร เน้นใช้แอพมากกว่า…