Home ข้อคิด ฝากให้คนมีคู่ได้อ่านไว้คิด คนเรา..จะมีเวลาเหลืออยู่ด้วยกันสักกี่วัน

ฝากให้คนมีคู่ได้อ่านไว้คิด คนเรา..จะมีเวลาเหลืออยู่ด้วยกันสักกี่วัน

เช้าวันหนึ่ง ภรรย าบอกกับสามีว่า “วันนี้ฉันจะกลับบ้านไปเยื่ยมแม่

คุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหม ฝนตกหนักแบบนี้ไป

รถโดยสารไม่สะดวกเลย” สามีซึ่งหน้าตาบูดบึ้งมาตั้งแต่เช้า

ไม่ตอบภรรย า แต่กลับกระชากเสียงถามกลับไปว่า

“เมื่อวานเธอซื้อเสื้อใหม่ มาใช่ไหม เธอรับปากฉันแล้วนะ

ว่าจะไม่ใช่เงิ นฟุ่มเฟือยเรายังต้องผ่อนบ้าน ผ่อนรถ

ส่งลูกเรียน ค่าใช้จ่ายเยอะแยะ ทำไมไม่ช่วยกันประหยัด”

ภรรย าพูดออกมาเสียงเบาๆ อย่างคนรู้สึกผิดว่า

“ที่แท้คุณโกรธเรื่องนี้นี่เอง” ภรรย าก้มหน้า จัดเสื้อผ้าเงียบๆ

แล้วบอกสามีว่า“วันนี้มีรถโดยสารเข้าเมือง แค่เที่ยวเดียว

ฉันคงต้องรีบไปแล้วหละ คุณไม่ต้องไปส่งก็ได้” แล้วเธอก็ออกบ้านไป

โดยสามีไม่สนใจเลย เพราะยังโกรธอยู่มาก ประมาณครึ่งชั่ วโมงผ่านไป

สามีได้ยินเสียงเอะอะ บนถนน จึงออกไปดูแล้วจึงได้ยิน

ผู้คนตะโกนกันว่า ฝนที่ตกหนักเซาะตลิ่ง จนสะพานเข้าเมืองได้ขาดลง

มีรถเมล์คันหนึ่ง ตกลงไปในน้ำ ด้วยสามีได้ยินดังนั้น ตกใจมาก

กระโดดออกจากบ้านไปทันที เมื่อไปถึงแม่น้ำ รถเมล์ที่ถูกเก็บกู้จากน้ำ

เหลือเพียงซากเหล็ก สัมภาระกระเป๋าต่างๆ ของผู้โดยสาร

กระจัดกระจาย มีการหามร่างของผู้เ สียชี วิตคนแล้วคนเล่า

ขึ้นมาจากแม่น้ำ..ชายหนุ่มเฝ้ามองหาภรรย า ก็ไม่พบ

ก็เสียใจ เจียนสิ้นสติ เฝ้าถามหน่วยกู้ภัย ที่ทำงานอยู่ว่า

“เห็นภรรย าผมบ้างไหมๆๆๆ เธอใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีดำ”

ทุกคนส่ายหน้า บอกว่าไม่เห็น เวลาผ่านไปจนเกือบเย็น

กู้ภัยหยุดการทำงานเพราะไม่มีผู้เสี ยชี วิต ที่หาพบ

แล้วจึงบอกชายหนุ่มว่า “หักห้ามใจเถอะนะภรรย าคุณ

คงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว” ชายหนุ่มเดินกลับบ้าน

เหมือนคนไม่มีวิญญาณ ร้องไห้ไปคร่ำครวญไปตลอดทาง

ในใจของเขา เฝ้าแต่คร่ำครวญว่า “ทำไมๆๆๆเราไม่ขับรถไปส่งเธอนะ

เราไปด่าเธอทำไม ว่าใช้เ งินฟุ่มเฟือย เสื้อตัวเดียว

มันจะราคาเท่าไหร่กัน” แต่เมื่อกลับถึงบ้าน คาดไม่ถึงว่า

ภรรย ากลับนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มีอาหารอยู่บนโต๊ะ ในมือเธอ

มีเสื้อกันหนาวเก่าตัวหนึ่ง ซึ่งเธอกำลังเย็บ ซ่อมชายเสื้อ

ที่รุ่ยอยู่“คุณไปไหนมาคะ” ภรรย ายังพูดไม่ทันจบสามี

ก็ตรงเข้าไปกอดเธอจนแน่น “คุณเป็นอะไรร้องไห้ทำไม

วันนี้ฉันมัวเอาเสื้อไปคืนที่ร้าน เสียเวลาอ้อนวอน

ให้เขารับคืนไปมากเลย ไปขึ้นรถเมล์ไม่ทัน

อากาศจะหนาวแล้ว ฉันเลยรื้อเสื้อเก่า

มาซ่อม ก็พอใส่ได้อีกหลายปีนะคะ ฉันนี่แย่จริงๆ

ของเก่าก็ยังมี ไปซื้อของใหม่มาทำไม”

เรื่องบางเรื่อง เราโกรธจนลืมไปว่า มันไม่สำคัญ

เทียบเท่ากับ“ความสุข”ของเราเลยนะ เรื่องบางเรื่อง

ไม่สำคัญเท่ากับ“ความสุข” ของคนที่เรารัก เรามี

เวลาในโลกนี้จำกัด เวลาที่ใช้ร่วมกัน ยิ่งจำกัด

อะไรที่ไม่สำคัญมาก พอก็อย่านำมาเป็นอารมณ์มากมายนักเลย

ขอขอบคุณ bangpunsara

Load More Related Articles
Load More By admin01 admin01
Load More In ข้อคิด

Check Also

สังเกตไหม ทำไมคนที่ฉลาด เขาเลือกใส่เสื้อผ้าแบบเดิมๆบ่อยๆ

1.ประหยัดเวลาในการเลือกเสื้อผ้า เหตุผลที่ชัดเจนที่สุด จากการแต่งตัวเหมือนเดิมทุกวัน คือช่ว…