Home ข้อคิด จงรักและทำดีต่อคนรัก ให้มากๆ ไม่มีใครรู้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหน

จงรักและทำดีต่อคนรัก ให้มากๆ ไม่มีใครรู้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหน

คุณคิดว่า คนเราจะอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน

อยู่ด้วยกันได้กี่วัน อย่าให้อะไรมันสายเกินไป

เพราะเชื่อว่า ไม่มีใครรู้หรอกว่า

คนเราจะมีชีวิต อยู่ด้วยกันอีกกี่วัน

ฉนั้นวันนี้ เรามีเรื่องราว ที่ให้ข้อคิดว่า

จงรักและให้อภัยกัน อย่าเอาเรื่องเล็กๆน้อยๆ

มาทำให้ชีวิตต้องพัง เพราะไม่รู้ว่า

คนเราจะมีชีวิต อยู่ด้วยกันสักกี่วัน

เรื่องมีอยู่ว่า เช้าวันนึง ภรรย าบอกกับสามี

ของเขาว่า ในวันนี้นั้น ฉันจะกลับบ้านนะ

เพื่อไปเยื่ยมแม่ แล้วคุณจะขับรถ

ไปส่งฉันหน่อยจะได้ไหม

เพราะฝนตกหนักแบบนี้

จะให้ขึ้นรถโดยสาร

มันคงไม่สะดวก สามีของเธอนั้น

หน้าตาบูดบึ้ง มาตั้งแต่เช้า

และเขาก็ไม่ตอบภรรย า กระชากเสียง

ถามภรรย ากลับไปว่า เมื่อวาน

เธอซื้อเสื้อใหม่หรอ เธอรับปากฉันแล้วนี่

ว่าจะไม่ใช่เงิ นฟุ่มเฟือย

เหมือนเมื่อก่อนน่ะ เรายังต้องผ่อนบ้าน

ผ่อนรถ ทั้งยังส่งลูกเรียนค่าใช้จ่ายเยอะแยะ

มากมาย แต่ทำไมกันล่ะ ไม่ช่วยกันประหยัด

ฉันไม่เข้าใจ และทันใดนั้น ภรรย าของเขา

ก็ได้พูดออกมาอย่างคนรู้สึกผิดว่า

อ้อที่แท้คุณโกรธเรื่องนี้เองหรอ

และตอนนั้นภรรย าก้มหน้า

จัดเสื้อผ้าตัวเองต่อไปเงียบๆ

และกับบอกสามีว่า ในวันนี้นั้น

มันมีรถโดยสารเข้าเมืองเที่ยวเดียว

และฉันคงต้องรีบไปแล้ว คุณไม่ต้องไปส่งก็ได้

จากนั้นเธอก็ออกบ้านไป โดยที่สามีไม่สนใจเธอเลย

เพราะยังโกรธเธออยู่มาก

และประมาณครึ่งชั่ วโมงผ่านไป สามีของเขา

ได้ยินเสียงเอะอะบนถนน เลยได้ออกไปดู

จึงได้ยินผู้คนตะโกนกันว่า

ฝนที่ตกหนัก มันเซาะตลิ่ง

จนสะพานเข้าเมืองได้ขาดลง

มีรถเมล์คันนึง มันตกลงไปในน้ำด้วย

เมื่อสามีได้ยิน ก็ตกใจมาก

จึงกระโดดออกจากบ้านไปทันที

พอไปถึงแม่น้ำ รถเมล์ที่ถูกเก็บขึ้น

จากน้ำมัน ก็เหลือเพียงซากเหล็ก

สัมภาระกระเป๋าต่างๆ กระจัดกระจาย

มีการหามร่างของผู้เสี ยชี วิต

มากมายขึ้นมา จากแม่น้ำ

ทันใดนั้นชายหนุ่ม ก็ได้แต่เฝ้ามองหาภรรย า

แต่ก็ไม่พบสักที เขาเสียใจ เจียนสิ้นสติ

เฝ้าถามหน่วยกู้ภัย ที่ทำงานอยู่ตรงนั้น

ว่าเห็นภรรย าผมบ้างไหมครับ

ใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีดำ

และทุกคนส่ายหน้า

บอกว่าไม่เห็นเลย

เมื่อเวลาผ่านไปเกือบเย็น

จนถึงเวลาที่กู้ภัยหยุดทำงาน

เพราะไม่มีผู้เสี ยชี วิต ที่หาพบแล้ว

จึงบอกชายหนุ่มว่า หักห้ามใจเถอะนะพ่อหนุ่ม

ภรรย าคุณคงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว

เพราะเราหาไม่เจอเลย

ชายหนุ่มเดินกลับบ้าน

แบบคนไม่มีวิญญาณ คร่ำครวญไปตลอดว่า

ทำไมๆๆเราไม่ขับรถไปส่งเธอ ไปด่าเธอทำไม

ว่าใช้เงิ นฟุ่มเฟือย มันก็แค่เสื้อตัวเดียว

ไม่น่าเลย แต่พอกลับถึงบ้าน

คาดไม่ถึงว่า ภรรย ากลับนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

และยังมีอาหารอยู่บนโต๊ะอีก

ในมือเธอมีเสื้อกันหนาว เก่าๆตัวหนึ่ง

และเธอกำลังเย็บ ซ่อมชายเสื้อที่รุ่ยอยู่

เธอพูดขึ้นว่า คุณไปไหนมาคะ

ภรรย ายังพูดไม่ทันจบเลย

สามีก็ตรงเข้าไปกอดเธอจนแน่น

เป็นอะไรร้องไห้ทำไม เพราะวันนี้ฉันมัวเอาเสื้อ

ไปคืนที่ร้าน เสียเวลาอ้อนวอน

ให้เขารับคืนก็เลยไปขึ้นรถเมล์ไม่ทัน

และอากาศก็จะหนาวแล้ว ฉันก็เลยรื้อเสื้อเก่าๆ

มาซ่อมให้มันพอใส่ได้ อีกหลายปีนะ

ฉันนี่มันแย่จริงๆ ของเก่าก็ยังมี ซื้อของใหม่มา

ทำไมก็ไม่รู้ กับเรื่องบางเรื่องนั้น

เราโกรธจนลืมไปว่า มันไม่สำคัญ

เท่ากับความสุขของเรา และเรื่องบางเรื่อง

มันไม่สำคัญเท่าความสุข ของคนที่เรารักเลย

เราทุกคนมีเวลาในโลกนี้จำกัด และเวลาที่ใช้ร่วมกัน

มันก็ยิ่งจำกัด อะไรที่ไม่สำคัญมากพอ

เราก็อย่านำมาเป็นอารมณ์ เพราะเราไม่รู้ว่า

จะได้อยู่ด้วยกันอีกนานเท่าไหร่

ที่มา san-sabai

Load More Related Articles
Load More By admin01 admin01
Load More In ข้อคิด

Check Also

5 เหตุผลที่ทำไมพ่อแม่ยุคใหม่ ไม่สอนให้ลูกต้องเรียนเก่งอ ย่ างเดียว

พ่อแม่ทุกคน ก็หวังเล็กๆว่าลูกของเรานั้น จะต้องเป็นเด็กที่สมบูรณ์ และเพรียบพร้อมในทุกๆสิ่ง …